Het aanzoek

De Getuigen (1952) van  Hugo Claus
Twee broers vergapen zich aan een prachtige vrouw die aan de overkant woont. Ze zouden haar een aanzoek willen doen maar durven niet. Ze vinden zichzelf niet mooi en jong genoeg voor deze prachtige Lorna. Als hun jonge knappe Spaanse vriend Juan verschijnt jutten ze hem op om op Lorna af te stappen. Dit doe hij. Hij krijgt haar maar zijn leven zal voor altijd geruïneerd zijn.

De Getuigen gaat over hoe kwetsbaar de liefde maakt. De onzekerheid die je kan voelen als je echt verliefd bent. Hoe je denkt niet goed genoeg voor die ander te zijn en in dit geval zelfs een ander op je grote liefde afsturen met een aanzoek dat je dolgraag zelf had willen doen.

De huwelijksochtend van Anatol (1893) van Arthur Schnitzler
Anatol vertelde zijn geliefde Ilona zes weken geleden dat hij op reis zou gaan maar in de werkelijkheid verloofde hij zich met iemand anders. De avond voor zijn huwelijk komt hij Ilona tegen en neemt haar mee naar zijn huis. Max, de beste vriend van Anatol komt de ochtend van Anatols huwelijk vragen welke kleur het bloemstuk moet zijn wat hij zal dragen maar stuit op Anatol en Ilona.

De huwelijksochtend gaat over de angst om voor altijd aan één persoon gebonden te zijn. En over de moeite die het kan kosten om de vrijheid in de liefde op te geven.

Het Huwelijksaanzoek  (1888) van Anton Tsjechov
Lómov wil zijn buurmeisje Natàlja ten huwelijk vragen. Dit leidt tot vreugde bij de vader van Natàlja want zoveel geschikte huwelijkskandidaten zijn er niet in de omgeving van hun landgoed. Nàtalja zal verheugd zijn. Toch komt het niet van een aanzoek omdat er tijdens de inleiding op het aanzoek al ruzie ontstaat over de erfafscheiding van de bokkenweitjes en de kwaliteit van beider van de jachthonden.

Het huwelijksaanzoek gaat over gemiste kansen in de liefde. Door primair te reageren kan je de echte boodschap van iemand soms missen.

Braamtheater
Toneelschrijver Herman Heijermans stelde ooit al: “Ideeen, theorieen en wetten verouderen, worden achterhaald of zelfs verworpen, maar de mens zelf verandert nauwelijks. Gevoelens van haat, jaloezie en liefde zijn niet aan tijd gebonden.”Braamtheater toont door het spelen en delen van klassieke toneelteksten de tijdloosheid van het gevoelsleven van de mens. Ongeacht de omstandigheden en het tijdsgewricht zijn we allen mensen met harten die kloppen, met gedachten en gevoelens.Braamtheater laat daarnaast zien dat de kracht van theater niet per definitie gebonden is aan een podium en een groots decor: de eenakters en scènes worden met minimale middelen gespeeld op unieke locaties binnen een theater of daar buiten.